Tula:

Corruption

Isinulat ni: Clouie Mae N. Dejano

Sa paglipas ng panahon,                Sa paghihirap ng kanilang dinanasa

Ang mga mahihirap ay di umaahon.    Sa pag-aani ng pera at bigas

Tumataas ang buwis                Ang gobyerno ay walang inaangat

At dumadaloy naman ang pawis        Sa pagnanakaw ng pera ng kanyang pangkat

Utang na loob, pahalagahan

Ang paghihirap ng mga mamamayan

Tulung-tulong ipasalin

Ang mga buwis at pera natin

Ginagawa ang buwis upang tulungan

Ang mga mahihirap sa ating bayan

At paggawa ng matitibay na daan

Tulung-tulong tayo sa tahanan

May isang salita ang binibigkas

Kapag nawala ang pera ng bayan

Corruption sa pamamahalaan

Sana tapusin na lahat

Pabula:

              Ang Bayani na si Kuneho

Isinulat ni: Princess lady Anne Dela Cruz

            Sa isang malawak na kagubatan may isang hayop na ang pangalan ay Haring Leo na nagugulikta ng pagkain at buwis. Maraming hayop ang nagbibigay sa kanya. Upang ihanda sa paparating na tag-lamig. Ngunit hindi alam ng mga hayop na kinakain lang ito ng hari tuwing gabi sa kanya lihim na kweba. Nang dumating ang tag-lamig walang makakain ang mga hayop dahil tinago ng hari ang mga pagkain sa kanyang kweba. May isang hayop na matapat at may marami ng ambag sa hari, ang pangalan niya ay si kuneho. Agad niyang sinabi sa ibang hayop at nagalit ang mga ito. Sinugod nila ang kanyang kweba at nakita nila ang maraming pagkain na nakatago sa kanyang kweba. Sa tinding galit ng mga hayop pinaalis nila ang hari. At si kuneho ang kanilang bayani, ay kanilang ginawang hari.

                             

Mitolohiya:

Paligsahan ni Zeus

Isinulat ni: Clouie Mae N. Dejano

      Noong unang panahon, ang buhay ng tao ay nakasalalay sa mga kamay ng mga Diyos at Diyosa.Alam lahat ng mga Diyos at Diyosa kung ano-ano ang mga ginagawa ng tao,mangyayari sa mga tao at iba pang kaalaman ukol sa tao at mundo.Sa kabila naman ,walng kinalaman ang tao kung ano-ano na ang nangyari sa itaas na kaharian.  Isang masigabong araw,nagkaroon ng isang kasiyahan ang mga Diyos. Lahat ay masaya maliban kay Zeus,hari ng mga Diyos.Mukhang iniinip si Zeus kaya nagkaruon nalang siya ng isang paligsahan: “Kung sino ang magpapatunay na malakas sa lahat ng mga Diyos maliban sa akin ay may malaking Gantimpala ang nag-aabang,isang mahiwagang halaman. ‘ako ang mas malakas sa inyo’ ‘ako’. ‘ako.’ Sabi ng mga Diyos. Sige nga ipatunay niyo sa akin kung sino ang malakas.Nag pakidlat at nagpakulog si Thor.Mayroon ding isang diyos na gumawa ng pinakamalaking Bulkan at pinasabog ng malakas. Ang isang Diyos naman ay inangat ang isang parte ng lupa upang mapatunay ang kanyang kakayahan na lakas, idinulot nito an gang tinding linog sa kalupaan. Itinawag naman ng isang diyosa ang malakas na alon.May isang munting diyosa na ipinakita ang kanyang lakas sa pamamagitan ng pag alaga sa kalikasan at pagpatubo ng iba’t-ibang magaganda at malalaking puno’t halaman.Sa pagkakita ni Zeus ang munting Diyosa ang malakas sa lahat dahil nasa kanya ang tinding kapangyarihan ng pagmamahal sa kalikasan.

Maikling Kwento

      Tagapag-alaga ka Ba ng Kalikasan?

                                Isinulat ni Pricess Lady Anne Dela Cruz

     Ang kalikasan ay sadyang ipinagkaloob sa atin ng panginoon upang makatulong sa ating pamumuhay sa mundo. Nariyan ang mga puno at halaman na nagbibigay ng pagkain, ang mga ilog at dagat na bukal ng mga isda at yamang-tubig na pinakikinabangan natin, ang mga kabundukan na may mga mina at puno, bukod pa sa mga ibon at hayop na nagbibigay rin ng pagkain sa atin.

     Sa gitna ng mga biyayang tinatamasa natin mula sa kalikasan, unti-unti naman nating nalilimutan na may tungkulin din tayo sa kalikasan. Winalang-bahala natin ang pinagkukunang ito ng ating ikinabubuhay. Nalimutan nating magtanim ng mga bagong puno at halaman kapalit ng mga kinuha natin. Sinunog din natin ang mga kabundukan para taniman ng palay, na ang nagging kapalit ay baha at pagguho ng lupa. Gumamit tayo ng mga paraang nakapipinsala, tulad ng dinamita at pinong lambat, sa panghuhuli ng mga isda. Naging dahilan ito ng pagkamatay ng maliliit na isda. Hinuli natin ang mga ibon at hayop sa kagubatan na dapat sana ay tinutulungan nating dumami ang lahi.

     Naging tagapagwasak tayo ng kalikasan sa halip na tagapangalaga. Ngayon ay nararanasan na natin ang ganti ng kalikasan. Umiinit na ang panahon dahil sa kawalan ng lilim ng mga puno. Nagtutuyo na rin ang mga sapa at mga pagkain tulad ng mga prutas at gulay. Mahina na rin ang aning nakakuha sa ating mga palayan dahil sa matagal na tag-init at kasalanan sa patubig. Dahil dito, umaangkat na tayo ng bigas.

     Nararapat na tayong kumilos ngayon habang may natitira pang yaman an gating kalikasan isipin natin ang darating pang henerasyon na maaaring wala nang makitang mga puno at ibon sa paligid.

     Harapin natin an gating mga tungkulin bilang tagapag-alaga ng kalikasan.

Dula-dulaan

      Ang Batang Nagsusunog ng Kilay

                                   Isinulat ni Zaiberth Galvez

Tagapagsalaysay: Ang sabi nila ang aral ay importante para mabuhay, pero totoo nga ba ito? Ito ay si Jose isang High School Student na ang hanap-buhay ng kanyang pamilya ay magsasaka.

Jose: Nay, tay, pupunta na ako sa skwela.

Inay: Sige anak ingat.

          (Si Jose ay umalis na sa eksena)

Itay: Meron tayong malaking problema.

Inay: Ano po yun tay?

Itay: Wala na tayong pera para sa pagbili ng project sa ating anak. Ano na ang gagawin natin?

Inay: Bakit? Hindi ba sapat ag perang binigay sa gobyerno?

Itay: Hindi eh! Kahit ang sipag nating mag tanim ng gulay at palay para sa  mga tao, kulang parin sa aking pagod at pawis.

Inay: Okay lang yan tay, mag-iisip ako ng paraan.

Itay: Hihiram ka na naman ng pera?

Inay: Hindi, magtatrabaho ako sa probinsya.

Itay: Ano?! Paano nang anak natin?

Inay: Pwede naman nating ibenta ang ating lupa.

Itay: Hindi ako papayag. Alam ko na! pupunta tayo sa city hall at mag reklamo tayo…

Jose: Hindi!

Tagapagsalaysay: Hindi pala pumunta si Jose sa skwelahan dahi alam pala niya na wala na silang pera.

Jose: Hindi muna ako mag-aaral. Babawiin nakin ang aking tuition upang meron tayong pambayad sa mga bayaran natin.

Inay: Pero anak, wag mo sayangin ang oras mo sa ganitong problema.

Jose: Problemang pamilya po ito, okay lang yan nay mag-aaral naman ako e kung meron tayong malaking pera. Magtatrabaho ako sa Maynila.

Itay:  Hindi ako papayag sayangin ang oras ng pagkabata mo.

Jose: Pero tay ito ang lang ang tangin paraan.

Itay: Alam naming ng nanay mo na mahirap lang tayo pero kaya rin namin bigyan ang kailangan mo sa buhay.

Jose: Itay, inay, salamat sa pag-aalala niyo sa akin. Wala tayong magawa eh nasa ilalim tayo ng gobyerno kaya magtatrabaho muna ako.

Itay: Sige pero wag kang babalik kung wala ka pa nakapag tapos ng kolehiyo.

Tagapagsalaysay: Grabi ang galit sa kanyang itay. At si Jose ay umalis ng walang hesitasyon. Ang ina naman ni Jose ay umiiyak.

                              : 25 na taon ang nakalipas meron nang balita kay Jose. Ang kanyang mga magulang ay masayang- masaya para sa kanya dahil yun pala nanalo si Jose sa election at nagging president. Pero si Jose ay umiiyak dahil na hospital ang kanyang magulang.

Jose: Nay, tay, pwede na ba ako bumalik sa tahanan natin? Valedictorian po ako sa HS pati na rin sa Kolehiyo.

Tagapagsalaysay: Grabi ang iyak ng kanyang mga magulang.

Itay: Nak! Patawarin mo kami sa amingmaling ginawa.

Inay: Sa totoo lang anak nag-aalala kami sayo kaya hinahap-hanap ka naming pero hindi talaga ka naming natagpuan.

Itay: Nag sisisi ako sa aking sinabi noon.

Inay: Baguhin mo an gating bansa nak.

Jose: Oo naman  nay. At tay kalimutan na natin ang nakaraan (sinabi niya ito ng malaking ngiti)

Tagapagsalaysay: Namatay na ang magulang ni Jose, siyempre grabi ang kaniyang iyak pero pinapatuloy parin niya ang kanyang responsibilidad at unti-unting nabago ang bansa. Pareho parin ang buwis pero ang bansa ay naging malinis at gumanda, at lahat ng mga tao ay namumuhay ng masaya dahil kay Jose.